SOMME, FRANSA I. DÜNYA SAVAŞI
Komutanım, nereye gidiyorsunuz?
Cephe hattına, bir dostumu bulmaya.
Dönmezsem eşyalarımı göndereceğin yeri biliyorsun.
Durun...
Komutanım, bekleyin!
Tolkien, komutanım!
Lütfen yapmayın. Dinlenmelisiniz.
Hayır, ben iyiyim.
Kışlaya dön ve beni orada bekle.
Komutanım, yatmanız gerekiyor.
Doktor ateşinizin yükselebileceğini söyledi. Bence hiç...
Hodges, burada kal. Bu bir emirdir.
Yüzünüzü koruyun komutanım! Yere yatın!
Su buz gibiydi.
Vücudunuzu sıcak tutmalısınız komutanım.
Cepheye daha çok yolumuz var.
Gece iyi geçeceğe benzemiyor komutanım.
SAREHOLE DEĞİRMENİ, İNGİLTERE
-Savaşın! -Sayıca çok fazlalar!
Destek lazım!
Sancağı alın!
Evet, sancak bende!
Durdurun onları! Kaçıyor!
Tolkien nerede?
-Nerede bu? -Tolkien!
Kutuları taşıması için güçlü bir katır diledim, işe bak,
dualarım kabul oldu.
Nereye gidiyoruz?
Birmingham'a. Odana git, toplan.
-Ne? Neden? -Dediğimi yap.
Peder Francis bize yer buldu.
Çok cömert birisi.
Eşyalarını bir kutuya koy.
Birmingham'a gitmek istemiyorum.
İkiniz de beni dinleyin.
Biz...
Buraya gel Hilary.
Çocuklar, zor günler bizi bekliyor
ve kilise bizi desteklediği için şanslıyız.
Babanızın yokluğunda...
Ronald.
Ronald!
Ubi bene ibi patria. Hatırlıyor musun canım?
Nerede mutluysan orası yuvandır.
Yuvamızı bulacağız tatlım, inan.
Buradaki anılarını kalbinde sakla.
İyice saklarsan ebediyen unutmazsın, inan bana.
Çocuklar, beni dinleyin.
Fakîrülhâl nedir, bilir misiniz?
İçinde bulunduğumuz durum mu?
Küçük bir kızken bütün yeni romanlar şöyle başlardı.
İyi ve cesur bir aile
kendilerini aniden fakîrülhâlde bulur.
Nasıl kurtulurlar peki?
Muhteşem bir hazineye rast gelerek.
Veya bir zenginle evlenerek.
Kimseyle evlenmem.
O hâlde hazineye rast gelmelisin.
Ama insanlar hazine bulmaz anne. Gerçek hayatta bu olmaz.
Seni kandırmak imkânsız, değil mi John Ronald?
Şöyle diyelim, hazine dediğin
herkes için farklıdır.
Noktayı böyle koyalım.
Başlayalım Ronald.
Ejder suya doğru sürünürken
toprak sarsılmaya başladı.
Ejder homurdanıp kükreyince
burnundan bir zehir bulutu çıktı!
Ama Sigurd, ejderin çukurun üzerinden geçmesini bekledi,
sonra da kılıcını sol omzunun altından
doğruca ejderin kalbine sapladı.
Ejder kuyruğunu öyle bir savurdu ki
kayalar parçalandı ve ağaçlar devrildi.
Ejder son nefesinde şöyle dedi,
"Bu altınlar hem canıma kıyanı
hem de benden sonra onlara sahip olanları helak etsin."
Sigurd cevap verdi,
"Hiçbirine elimi sürmem,
onları kaybetmek beni ölümsüz kılsa bile.
Ama tüm insanlar ölür
ve hiçbir yiğit, ecelin onu muradından caydırmasına müsaade etmez."
Amma komik konuşuyorsun.
Öyle mi? Latincem daha da komiktir.
Bu ne demek, biliyor musun? Önemsiz siğil.
Hayır.
Şimdi de caka satmaya çalışan bir sarhoş gibi konuştun, seni şapşal.
Merhaba anne. Pullarımı aldın mı?
Merhaba anne.
Pulları nereye koydun?
Komutanım?
Gitmem gerekiyor.
Gaz! Komutanım, gaz.
Çocukları görmek isterim.
Çocuklar, haklıymışım.
Pullarla kaplı ayaklara ve gördüğüm en büyük
uzun dişlere sahip devasa bir canavarmış.
Zannedersem ufak bir çocuğun
femur kemiğini çiğniyor.
Diğer taraftan, içeride kek de var.
King Edward mı? Çok iyi okuldur.
Bunlar zeki çocuklar Bayan Faulkner.
Çok gayretliler.
Afrika'dan sonra anneleri onlara evde eğitim vermiş,
birçok dili akıcı konuşurlar.
Evet ama sosyal bakımdan diyorum.
Birmingham'ın kalburüstü aileleriyle kaynaşacaksınız.
Afrika'dan sonra epey farklı gelecektir.
İngiltere'de, Bloemfontein'den
çok daha uzun süredir yaşıyorlar.
Öyle değil mi çocuklar?
Evet, artık neredeyse hiç mızrak taşımıyoruz.
Koruyucu aile bulmak zor oldu mu?
Geçici olarak bir iki evde kaldılar.
Ama asıl ihtiyaçları olan şey,
istikrarlı ve zarif bir ortamda medenileşmeyi öğrenmek.
Sizinki gibi Bayan Faulkner.
Bir kusurum varsa
o da genç misafirlerime karşı fazla cömert olmam.
Onlara fazla bağlanıyorum.
Başka bir öksüz olan Edith kendi çocuğum gibidir.
Ayağa kalk yeni öğrenci.
Tol-Kayn.
Kiin olacak efendim.
-Ne dedin? -Tolkiin diye okunuyor.
Tol-Kayn değil. Affedersiniz.
Otur.
Bu sabah telaffuz konusunda epey hassas olduğumuza göre
belki hepimiz Chaucer'ın eserini çıkarma lütfunda bulunuruz.
Bay Tol-Kiin de elinden geldiğince bize ayak uydurabilir.
Mackintosh. Başla.
Tanrı aşkına. Goodson-Thomas.
Wiseman.
Bay Tol-Kiin.
Tolkien'e pasla. Açığa!
Geri zekâlı!
Konuşma. Tek kelime etme.
Ya bana soru sorarsa?
Sormaz.
Seninle ilgilenmiyor.
Gir.
Kavgalarınıza hakemlik yapmaktan başka işim
yok mu sanıyorsunuz?
Hayır efendim. Kesinlikle hayır.
Lisede kurulan ilişkiler eğitimin temel taşıdır.
King Edward'da böyle demez miyiz?
Müdürüm, Gilson'la ragbi oynuyorduk sadece.
Kabul ediyorum, biraz sert oynadık ama...
Hangi tabakadan gelirlerse gelsinler, insanlar dost olmalıdır.
En üst tabakadan,
en düşüğüne.
-Sen ve Bay... -Tolkien.
...bu konuda okula örnek olacaksınız.
Dönem sonuna kadar her şeyi birlikte yapacaksınız.
-Ama efendim... -Her şeyi.
Peki efendim.
-Bizi birbirimize köle yaptı. -Biraz abartı değil mi?
Böyle yaşamak imkânsız. Beni aşağılamak için yaptı.
-Ben de aşağılanmış olmuyor muyum? -Sen alakasızsın.
-Niye böyle deyip duruyorsun? -Çünkü öyle.
Saygın bir çevreden gelmiyor olabilirim...
Onu demiyorum salak. Müdürle alakan yok.
-Senin var mı? -Var.
Sen çok mu özelsin yani?
Ben onun oğluyum.
Lütfen durma Edith.
-Christopher'cığım. -Gilson.
Christopher, otur.
-Gilson, saçmalama. -Christopher. Otur.
-Kes şunu! -Chris, otur.
Kütüphanedeyiz. Christopher, otur.
Ne var?
Çay içmeye gideceğiz.
-Yani? -Yani...
Her şeyi birlikte yapmamız gerekiyor ya.
Burada kalacağım, sağ ol.
Sen bilirsin.
Gelmek istemedi.
Robert'ın demek istediği şu,
arkadaşlarının da biraz yardımı sayesinde,
bu cezanın aslında senin değil, kendi suçu olduğunun
farkına vardı
ve seni çaya davet ederek bunu telafi etmek istiyor.
Bence bundan onur duymalısın.
Zekân onun canını sıkmış.
Gilson gibi bir baban olsa senin de canın sıkılır.
Okul birincisi olmazsa başı belada.
Bu bir mazeret değil tabii...
Hadi ama.
Bir yığın eski kitapla oturmaktan daha eğlenceli.
Kitapları severim.
Biz de severiz.
Geoffrey Bache Smith.
John Ronald Reuel Tolkien.
-Beyler. Bir fikir. -Tolkien.
Baro Mağazası'nda
elimde koca bir sopayla beklediğimi düşünün.
Nereye varacaksın?
Size diyorum ki "Burada kek yemeye gerek yok. Ben yedim.
Hatta o kadar yedim ki midem bulandı."
Ebeveyn otoritesinin doğası budur.
"Ben yaptım. Kötü olduğuna karar verdim.
Şimdi de senin yapmana mâni olacağım."
-Kek bu örnekte ne oluyor? -Her şey.
-Güzel olan her şey. -Doğru.
Tolkien, burası Barrow.
Krallığımız ve şehrin en iyi çay yapan yeri.
-Çay alır mısınız? -Teşekkürler.
Bir şilinden ucuz ne var?
Kızarmış ekmek hariç.
-Üzümlü çörekler dört peni. -Güzel. Bir üzümlü çörek lütfen.
-Üç de çatal. -Dört.
-Ya sopa? -Sopa mı?
Babam buna mükemmel bir örnek.
Müzikten anlar. Çok sever.
Gençliğinin çoğunu
müzik yaparak geçirmiş.
Christopher'ın yayımlanmış birkaç müzik eseri var.
Birkaç değil. Tek.
Şekeri uzatsana.
Ama hayatını besteci olarak kazanmaya gelince...
Olmaz. "Müzikal hayaller fantezidir.
Benim gibi hayallerini unutacaksın."
Sopa nerede devreye giriyor?
Sopa mecazdı. Unut onu.
Benim annem de aynı.
Şiire değer verir. Bayılır.
Ama gelecekteki kariyerim olarak görmüyor.
Avukat ya da muhasebeci olmamı istiyor.
Sopası var mı peki?
Gidip dışarıdan bir sopa getireyim, ne dersin?
Sağ ol.
En azından ailenizle bunu tartışabiliyorsunuz.
Ressam olmanın lafını dahi etsem evlatlıktan reddedilebilirim.
-Hatta kellem uçurulur. -İşte! Sopa bu.
Sipariş ettikleri çöreği bile yemedim.
Neden?
Param yeter mi, emin olamadım.
Bu çok tatlı.
Ya sen?
Ne olmuş bana?
İstediğin bir şey olmalı.
Buradan kurtulmak. Özgür olmak.
Fakir bir öksüz gibi hissetmediğim
ve herkesin kral, kraliçe gibi giyindiği bir yere gitmek isterim.
Orada piyano çalmak
ya da Bayan Faulkner'ın çantasını taşımak istemem.
Sevgiyle ve takdirle karşılanmak isterim.
Kabul görmek.
Kışlaya dön Hodges.
Teğmen Geoffrey Smith bir dostum.
Annesi...
Annesi bana mektup yazdı.
Haftalardır oğlundan haber almamış.
Benim mektuplarıma da cevap vermedi.
Endişemin sebebi...
İyi olup olmadığını bilmem gerek.
Seni ilgilendiren bir şey değil.
Çok iyi bir dostunuz olmalı, öyle mi?
En iyi dostum.
O da benim için aynısını yapardı.
Yolu yarıladıysak
geri dönmek ilerlemekten daha uzun sürmez.
Hodges, lütfen.
Açıkçası, hâlinize bakılırsa
sizinle gelmezsem
Teğmen Geoffrey Smith'i zaten bulamayacaksınız.
Gidip size ilaç bulmaya çalışayım.
Geoffrey, filime tuzak kurmaya mı çalışıyorsun, seni alçak?
Beyler. Bir fikir.
Tolkien'in okuduğu efsanelerdeki sorunu söyleyeyim mi?
-Aydınlat beni Robbie. -İçlerinde hiç kadın yok.
Kulelerde oturan soluk benizli, titrek kızlardan bahsetmiyorum.
Dolgun, coşkulu kadınlardan bahsediyorum.
-Oturur musun lütfen? -Güney Avrupa kadınları.
Başlarının üstünde koca karaflar taşıyan kadınlar.
Robbie, sessizce oturma özürlü müsün?
Şuradaki garsonumuz gibi.
Tanrı aşkına.
Bitmek bilmeyen gevezeliğin yüzünden oyunu kaybedersem...
Oyunu seni yendiğim için kaybedeceksin.
Şimdi ne okuyorsun?
Ölüler krallığını okuyorum.
-En azından okumaya çalışıyorum. -Demek istediğimi anlıyor musun?
Dev bir kadın tarafından yönetiliyor aslında.
Hel, devasa ve zalim bir tanrıça.
Bu senin için yeterince coşkulu değil mi?
Bu kesinlikle bizim garson.
Hel mi?
Evet. Ölüler krallığına hükmediyor. Helheimr.
Yanlış şekilde ölen savaşçılar
oraya gönderiliyor.
-Yanlış derken? -Huzur içinde ölenler.
Hastalık, yaşlılık, savaş dışında her şey.
Bu fikri destekleyebilirim.
Şimdi de savaşta ölmeyi mi destekliyorsun?
Gerçek anlamda değil.
Mireler nasıl isterse öyle ölebilirim,
buna ben karar veremem.
Ama nasıl yaşayacağıma ben karar verebilirim.
Cesurca mı yoksa korkakça mı?
Helheimr! Bu bir uyarı, bir imtihan.
Evet ama önce nasıl telaffuz edeceğini öğrenmelisin.
Hadi. Bana meydan okuyun, beni imtihan edin.
-Helheimr'den kurtulmayı göstereyim. -Senden,
-25 dakika sessizce oturmanı istiyorum. -Sus Geoffrey.
Ciddiyim ben.
Garsona evlenme teklif et.
-Christopher. -Ne?
Harika bir fikir.
Robbie, sakın öyle bir şey yapma.
Helheimr'e meydan okuma diye ben buna derim.
Helheimr!
Hanımefendi. Gölün leydisi, rüyalarımın hamili.
Benimle ebedî geleceği paylaşarak
beni onurlandırır mısınız...
Bir kulüp kuralım.
-Ne? -Bir nevi kardeşlik.
Zaten kulübümüz yok mu? Çay içme kulübü.
Çay içme kulübü,
tam da üvey annemin gideceği türden.
Çay Kulübü.
Tekrarladın diye daha iyi bir fikir olmuyor.
Birmingham Gençleri.
Sirk gösterisi adı gibi.
Barrow Mağazası Gençleri.
Barroviyenler.
Çay Kulübü ve Barroviyenler Topluluğu.
Bence fazla uzun.
ÇKBT.
Hastalık ismi gibi olmadığına emin misiniz?
Adı umurumda değil,
biz bağlılık yemini ettikten sonra.
Kesinlikle.
ÇKBT. Tamamdır. Ya şimdi?
Dünyayı değiştiriyoruz.
İyi bari. Kolaymış.
Sanatla şapşal. Sanatın gücüyle yapacağız.
Kardeşlerim, dünyayı değiştirmek için yola çıkıyoruz,
yoldaşlarınıza katılıyor musunuz?
-Katılıyoruz. -Katılıyoruz.
Helheimr!
-Helheimr! -Helheimr!
Helheimr!
"Sanırım bize göre değil,
kurtların izinden gidip
yavru kurtlar gibi
birbirimizle savaşmak, Mireler..."
"...küçük kralın
kaderini tayin etmek için Nornlar geldi,
onun en meşhur savaşçı olacağını
ve genç prenslerin en iyisi sayılacağını söylediler.
"Kaderi yeniden yazdılar,
Brálund'daki kaleleri taciz ettiler..."
Bu taraftan lütfen.
Şapkam yok.
-Ne dedin? -Şapkam yok.
Önemli değil.
Zaten hepsi gülünç görünüyor.
Ne demek bu?
Saçma bir şey.
Yumuşak iniş yapamayıp köpeğe yem olan
şanssız bir kurbağayı izleyen yaşlı adam hakkında.
-Bunu sen mi icat ettin? -Evet.
Bütün dili mi?
Fiil yapılarını, kelimeleri, her şeyi.
Bir sonraki dilimin müzikal nitelikleri olacak.
-Cellar door. -Cellar door mu?
Düşünebildiğim en müzikal kelime bu.
Cellar door. Sesin inişi hoş.
Ağzın yuvarlak şekli.
Cellar door.
Tekrar tekrar söylersen sihirli bir hâl alıyor.
Cellar door.
-Bence saçma. -O şekilde söylersen, tabii.
Kelime sadece sesinden dolayı güzel değildir.
Cellar door.
Ses ve anlamın birleşimidir.
Anlamı kilere açılan kapı,
yani sihirli ve gizemli şeylerin olabileceği yer.
Affedersin, dilimin temelini hiçe mi sayıyorsun?
Bu önemli olguyu atlarsan
dilinin bir değeri olmaz.
-Öyle mi? -Gayet tabii.
Dinle.
El.
-Güzel bir kelime olabilir. -Evet, öyle.
Ama ilişkilendirdiğimiz şeyle
çok daha fazla anlam kazanıyor.
Dokun.
Kelimeler seslerinden dolayı değil,
anlamlarından dolayı güzeldir.
-Bana bir hikâye anlat. -Efendim?
Cellar Door'un hikâyesini.
-Anlatamam. -Neden?
Birisi piyano çalmamı...
Bu tamamen farklı bir şey.
Bir hikâye anlat.
İstediğin dilde.
-Saçmalama. -Cellar Door efsanesini.
Hayır, şaklaban değilim ben.
Gururlu ve inatçı bir prensesin gelişiyle başlar.
-Evet, haklısın. -Eğlence ister.
Prenses Cellardoor sıkılmıştır.
Kekten, pastadan
-ve zarif porselenlerden... -Hayır.
Başka bir hayatın özlemindedir.
-Bir isim değil. -Ne?
Başka bir şey.
Cellardoor prenses ismi değil, olamaz.
Cellardoor...
Bir yer ismi.
Bir yer. Antik bir yer.
Çok tehlikeli bir tırmanış yapmadan oraya ulaşmak imkânsız.
Asılı... Hayır...
Hayır mı?
Tırmanış değil...
Kapı...
Yol... Patika. Bir patika.
Sık, karanlık ormandan geçen bir patika.
Öyle mi?
Aslında tapınak olan Cellardoor'un kalbinde
olağanüstü bir manzara var.
Gururlu ve inatçı prenses mi yoksa?
O yeri bilen herkes oraya saygı duyuyor.
Kutsal bir yer, ortasında şey var...
Ne var?
Ağaçlar var.
Ağaçlar mı?
Biri abanoz gibi kapkara, diğeri de kemik kadar beyaz.
Her ikisi de öz sularında ölümcül zehir barındırıyor.
Ama binlerce yıl boyunca birlikte büyümüşler.
Birbirlerine yaslanmışlar, sanki savaşıyor ya da...
Kökler...
Dalları birbirlerine uzanıp, kıvrılıp,
dolanan iki ağaç
sonunda tek bir vücut olmuş.
Zehirli öz suları birbirine karışınca
güçlü bir hayat iksiri ortaya çıkıyor.
Cellardoor suyu.
Su ne işe yarıyor?
-Ne işe mi yarıyor? -Evet. Ne işe yarıyor?
-İçince... -Evet.
Cellardoor suyundan içenler
görme gücü kazanıyor.
Gözün göremediğini görme.
İnsan kalbinin en derin, en karanlık yerlerini görme gücü.
Aç ve kudretli bir sihir.
Daha önce kimsenin hissetmediği türden bir sihir.
Bunu niye yaptın?
Cellardoor'un tesiri altındaydım.
Hadi. Sıra sende.
Olmaz.
En kötü ne olabilir ki?
Ders çalışman gerekmiyor mu?
Evet. Teşekkürler.
-İlginç insanlar galiba. -Evet.
Herkesin söylediği her şey illa ki
büyüleyici olacak demiyorum.
-Önemli değil. -Peki.
Umarım kıyafetim uygundur.
Çay koyayım mı?
Normalde ne hakkında konuşursunuz?
Çok ilginç şeyler hakkında konuşuruz.
-Hakikaten ilginç. -İlginç ve büyüleyici,
dünyayı değiştirmeye çalışmadığımız zamanlarda tabii.
Böyle zamanlarda
en odaklandığımız konu, Bayan Bratt...
Lütfen. Edith de.
Üniversite sınavımız.
Hepiniz Oxford'a mı girmeye çalışıyorsunuz?
Tolkien'le ben çalışıyoruz.
Diğerleri Cambridge'i hedefliyor.
-Hainler. -Gergin misiniz?
Robbie değil.
Sınavlara inanmam. Düşündüğümü yazarım.
Bana not vermek isterlerse kendileri bilir.
Ne kadar devrimci bir yaklaşım.
Teşekkürler.
Bir gün sizi piyano çalarken dinlemek isterim Bayan...
Edith.
Muhteşem çalar.
Sen de beste yapıyorsun, değil mi Christopher?
Evet.
-Yayınlanmış eseri var. -Vay canına.
Hangi bestecileri seversin?
-Romantikleri severim. -Ben de.
Beethoven. Brahms. Wagner.
Wagner'ı takdir ederim ama sevdiğimden emin değilim.
Takdir mi edersin?
Evet. Duyguları ifade ediş tarzından ötürü.
Operaları... Sanki biraz...
Wagner'ın Ren Altını'na bayılırım.
-Christopher onları uzun buluyor. -Hiç de bile.
Kimse seni suçlamıyor.
Sihirli bir yüzüğün hikâyesini anlatmak altı saat sürmemeli.
Gilson, ne dediğini bilmiyorsun.
Elbette operalar uzun ve yorucu olabilirler
ama bence ne kadar uzun olursa olsun
mutlaka duygu yüklü olmalı. Seni mest etmeli...
-Artık gitmeliyiz. -Yeni geldik.
Bayan Faulkner merak eder.
Tollers, bir sürü çay kaldı.
Olmaz, sınavlar yaklaşıyor, şahsen çalışmam gerek.
Kusura bakmayın. Hoşça kalın.
Tanıştığımıza sevindim.
-Hoşça kalın. -Güle güle Edith.
Paltolarımızı ben alırım.
Benden utanıyor musun?
Ne?
Başka açıklama bulamıyorum.
Neden bahsediyorsun?
Günlerimi nasıl geçirdiğimi biliyorsun John.
Hâlimi görüyorsun. Refakatçi olarak yaşıyorum.
Tutsağım.
Katılabileceğim bir gizli edebiyat topluluğu yok.
Kaçışım yok.
Bayan Faulkner için piyano çalıyorum.
Berbat, duygusal eserler.
Akşamları onunla oturuyorum. Onunla kitap okuyorum. Onunla dikiş dikiyorum.
Onu dinliyorum.
Wagner'a hayranım.
Onun hakkında konuşmak, tartışmak, münazara etmek istiyorum.
Ama sen...
Siper alın!
Koşun komutanım!
Sanırım güvendeyiz.
Merak etmeyin.
Burada kalalım komutanım.
Burada kalalım.
Daha neşeli bir şey çalamaz mısın tatlım?
"Sisteki şekiller,
sizi görmeyeli çok oldu
Eller ve yüzler soluk, gözler suskun
Bu çelengi yapan eller vaktini çoktan doldurdu
Asla unutulmayan anılar
Biriniz uzun boylu ve uysal
Onu sevmek ve onun yanında savaşmak güzel
Bizi ayıracak tek şey ölümcül bir çıngar
Ya bu ya da geçen yıllar"
-Berbat bir şiir. -Muhteşem.
-Moronluk etme. -Henüz bitmedi.
Harika.
Bir bakıma antik Yunan havasında. Arkadaşlık aşkı.
Duygu yüklü. Kendinle gurur duymalısın.
Evet. Sırada kim var? Tollers?
Yeni bir şey yazmadım.
Gerçekten mi?
Tolkien pas geçerek kardeşliğimize ihanet ediyorsa
size tümüyle yozlaşmış bir şey göstereyim.
Kesin iyi bir şey değildir.
Tanrım.
Maalesef kopyaladım.
Bana canlı model lazım.
Böyle bir şansım yok tabii.
Bunu sen yapmadın herhâlde.
Babamın gösterişli aristokratik tavırlarını mı?
Herhâlde silahı, malikânesi veya av köpekleri
olmadığını söylememe lüzum yok.
Sahiden hiçbir şey yazmadın mı?
Bayan Bratt'ten de mi ilham almadın?
Salaklaşma Wiseman. Edith'le aynı evi paylaşıyoruz.
Demek kalbi hâlâ boş. Sağ ol Tolkien. Bildiğim iyi oldu.
Hiçbir şey yazmadın mı yani?
Havaya giremiyorum. Odaklanamıyorum.
Bu neyin belirtisi, biliyor musun?
Kabızlık mı?
Aşk. Karşılıklı ya da karşılıksız.
Evet. Teşekkürler.
İnsan ruhuna dair gözlemlerin için teşekkürler Chris.
Bunun, müziğine yansımaması ne vahim.
Söylediklerine inanmamızı beklemene
şaşırdım Tolkien.
Ne demek bu?
Bize sevimli Bayan Bratt'ten bahsetmedin.
Kim bilir başka neler gizliyorsun.
Christopher.
Madem sordun, bir karım, üç çocuğum, Arjantin'de çiftliğim var.
Keşke Tolkien'in gizli hayatı bende olsa, ha Geoff?
Oyuna odaklanabilir miyiz lütfen?
Gitti demiştin.
Gitmişti.
Gitti...
Geoffrey, çabuk ver şunu. Teşekkürler.
Bunları nereye koyacağım?
Çabuk.
-Efendim. -Müdürüm.
Nedir bu hâl?
Arkadaşlarımı çağırabileceğimi söylemiştiniz.
Siz yokken.
Halanın durumu daha iyi.
Ben de eve geldim.
Yapacak işlerim var. Onları evlerine yolla.
Onlara gece burada kalabileceklerini söylemiştim.
Fakat durum değişti.
Şimdi evlerine gidecekler.
Helheimr.
Saçmalama.
Helheimr.
Şimdi değilse ne zaman?
Efendim?
Onlara verdiğim sözden dönmek istemiyorum efendim.
Bunu centilmence bulmuyorum.
Sence...
Affedersin. Ne dedin?
Centilmence değil efendim.
Baba, bence bu kabalık olur. Arkadaşlar çalışmaya geldi.
Ve bilardo oynamaya.
Evet, ve bilardo oynamaya.
Çok çalıştık efendim. Onlar benim arkadaşım.
Ayrıca, yanlış anlamayın ama,
verdiğim sözü tutmak isterim.
Pekâlâ.
Gilson. Kahramansın oğlum.
-Beyler, durun. -Gerçek bir kahraman.
Helheimr.
Eski Almancada bir kelime var, İngilizcede karşılığı yok
ama tartışmanın ardından ürkekçe sunulan hediye demek.
Drachenfutter.
Kelime anlamı, "Ejder Yemeği."
Richard Wagner'ın Dörtlemesi YÜZÜK SERİSİ - Der Ring des Nibelungen
Ejder mi oldum şimdi?
Wagner'ın eseri dört kısım.
İlki yüzükle başlıyor,
dünyaya hükmedebilen
ve bir cüce tarafından dövülmüş bir yüzük.
Alberich'i diyorsun.
Alman mitolojisi hakkında biraz bilgim var.
Ama yüzüğün gücünü kullanmak için önce aşktan vazgeçmelisin.
Bence çok mantıklı bir değiş tokuş.
Katı yürekli bir Viking'sin de ondan.
İki bilet lütfen. Üst sahneden.
-Sahne ve üst sahne dolu. -Pardon, efendim?
Sahne ve üst sahne dolu. Üzgünüm.
Hiç yer yok mu?
Dolu demek, yer yok demek efendim.
Birinci balkonda yer var.
Birinci balkon olsun.
Ama orası beş şilin.
Ayrıca seyircilerimizden
bu bölüm için uygun giyinmelerini rica ediyoruz.
Gel hadi.
Edith.
Benimle gel.
-Kusura bakma. -Sorun değil.
Onur kırıcı.
Penileri saymak utanç vericiydi.
Bu şekilde yaşamayacağım.
Sen de yaşamamalısın.
-Altı üstü bilet. Daha sonra... -Mesele biletler değil.
Sevdiğin insanları kaybetmemek.
Onlara bakmak.
Annem...
Hastaydı.
Ne hastasıydı bilmiyorum.
Belki doktor masrafını karşılayabilseydim
onu...
Üzgünüm. Seyredemeyeceğiz.
Yine de güzel fikirdi.
Başlayabilirsiniz.
Oxford sınavı. Birinci oturum.
Saat dokuz ve üç saatiniz var.
İyi şanslar.
Sınava tekrar girebilirim.
Tekrar girip geçebilirim.
Geçmek yetmez. Burs alman gerek.
Endişeleniyorum Ronald.
Eminim Bay Gilson'ın bursa ihtiyacı yoktur.
Geoffrey Smith'in de öyle...
Bunun arkadaşlarımla bir ilgisi yok.
Birbirimizi cesaretlendirip destekliyoruz.
Ev arkadaşın. Bayan Bratt.
Sınavı geçemememle Edith'in alakası yok.
Odasından çıkarken görülmüşsün. Gece.
Konuştuk. Birbirimizle konuşuyoruz.
-Demek doğru. -Elbette doğru.
-Ama bu... -Sınavdan önceki gece
onunla operaya gittin.
Bunun da mı alakası yok?
Edith, Katolik bile değil Ronald.
Annen bir fedakârlık yaptı.
Öleceğini biliyordu,
senin geleceğini ve eğitimini bana emanet etti.
Annenin yüzünü kara çıkarmaya niyetim yok.
Şimdi annen gibi
fedakârlık yapıp yapmamayı seçme sırası sende.
Anladığımı sanmıyorum.
Bayan Bratt'le ilişkini sonlandırmanı istemek zorundayım.
Bu çok saçma. Hiç adil değil.
-Yine de yapacaksın. -Hayır. Ben...
Yapamam. Yapmayacağım.
-Yasal vasinim... -Evet ama anlamıyorsun.
-Gayet iyi anlıyorum. -Hayır. Peder.
Onu seviyorum.
Keşke...
Ronald, keşke diğer çocukların lüksüne sahip olabilseydin.
-Keşke... -Hayır, kıskanıyorsun.
İstemiyorsun çünkü kıskançsın.
Söylediklerine inanmıyorsun. Sen rahipsin.
Aşktan ne anlarsın?
-Beni dinle. -Senin gibi yalnız olayım,
hiçbir şeyim olmasın istiyorsun.
Bu şekilde yaşamayacağım.
Yirmi bir yaşından sonra hâlâ aynı hissediyor olursan
istediğini yapmakta özgürsün elbet.
O vakte kadar, vazifen fedakârlık yapmak.
Yapacaksın da Ronald.
Tanrı şahidim olsun yapacaksın.
Sınavdan tekrar kalamam.
Oxford'a giremezsem ne olur, biliyorsun.
Rahip olabilirim ama sanırım
ikimizin de aklında bekârlık yok.
Edith?
Edith, sadece ben reşit olana dek.
Tanrı aşkına Ronald. Bu kadar dramatik olma.
Önemli değil.
Hayır, öyle deme. Elbette önemli.
Niye bu kadar üzüldüğünü anlamıyorum.
Her şey normale dönüyor, o kadar. Gerçeğe.
Hayır, geleceğimizden vazgeçmem. Bu yüzden...
Birlikte bir gelecekten vazgeçmem.
Elbette geçeceksin.
Düşündüğünden daha da çabuk.
-Ben de öyle. -Hayır, bu doğru değil.
Edith, lütfen dinle...
Bizim gibi insanlar için
mutlu son olabileceğine kendimi inandırdım.
Ama yok. Olamaz.
Ama sen mutlu sonuna ulaş.
Umarım Oxford'u seversin.
Hayır. Edith.
Yardımın lazım.
Dinlenmem gerek Sam. Geoffrey'yi bulmalısın.
-Sizi bırakmam komutanım. -Sam.
-Sizi burada bırakmam. -Sam. Bu bir emirdir.
Geoffrey'yi bul ve söyle ona, umudunu yitirmesin.
Ona de ki ÇKBT, biz...
Onu hayatta tut yeter.
Sağ ol Sam.
-Ejder mi? -Ejder ya.
Tanrı aşkına.
Acaba bahsetmiş miydim...
Oyunun dekorunda Trinity mimarisinden esinlenilmiş.
OXFORD, İNGİLTERE
-Ne hakkında? -Şey...
-Demek şair sensin. -Hayır, şair olan Geoffrey.
Oxfordlu beyler geceyi şenlendirmeli, değil mi?
-Şimdi nereye? -Evet, söyle hadi.
Evet, nereye gitsek... Affedersin.
Pekâlâ.
Planın otobüs çalmak mı?
-Gilson! Sessiz ol! -Acele edin!
Galiba o ragbi maçında Oxfordlu beyler
Cambridgeli bebelere karşıydı.
Yapma, hakem kördü.
ÇKBT'nin
üçüncü Oxford kurultayını
resmen açıyorum.
Barda tanıştığımız
şeref konuklarımız genç hanımlara da
hoş geldiniz diyorum.
Bütün buluşmalarımız terk edilmiş otobüslerde olsun.
Terk edilmiş sözü biraz abartılı.
Biraz olabilir.
ÇKB nedir?
ÇKBT.
Galiba benden hoşlanmadın Bay Hırsız.
-Pardon, ben... -Arkadaşım adına özür dilerim.
-Başka birisinin hasretini çekiyor. -Ne?
Sevimli Bayan Bratt'in hasretini çekiyor.
-Ona aldırma. -Sevimli Bayan Bratt kim?
-Kimse değil. -Öyle mi Tollers?
Son birkaç aydır bunalımlardaydın.
Bir hanıma başka bir hanımdan bahsetmek hoş değil.
Kesinlikle haklısın. Özür dilerim Myrtle.
Adım Beryl.
Gördün mü? Güzel bir kızın kollarında
ama adını bile hatırlayamıyor.
Eğlenceni bozduysam kusura bakma.
Bir karar verdin. Kimse seni zorlamadı.
-Ne? -Edith ya da Oxford.
Oxford'u seçtin ve buradasın!
Üç güzel kızla ve en iyi dostlarınla otobüstesin.
Eğlenmene bak be adam!
-Kimse beni zorlamadı mı? -Elbette...
-Peder. Koruyucun. -Chris, olay kontrolden çıkıyor.
-Anlamadığın konularda... -Sağ olun. Harikaydı.
Oxford'u kıza tercih ettin.
-Seçme şansım yoktu. -Yoksa sana güvenilmez mi?
Yoksa sana hain mi demeliyim? Derdin ne?
Kes sesini!
Tanrı aşkına Tollers.
Chris. Özür dilerim.
-Lanet olsun Tollers. -İyi misin?
Bir entelektüele göre sağ kroşen etkileyici.
-Sen de bana vur. Lütfen. -Olmaz.
-Hemen vur. Lütfen Chris. -Unut, gitsin.
-Unut. -Chris, lütfen.
Önemli değil.
Yaptığım çok kötüydü. Özür dilerim.
Anlaman gereken şey şu Tolkien,
seni zavallı, vahşi öksüz,
biz senin kardeşleriniz. Her zaman yanındayız.
Evet, kesinlikle.
Aynen.
Dostluktan öte bir şey bu.
Bu bir bağ.
Koparılamaz bir bağ.
Helheimr!
-Helheimr. -Hâlâ Helheimr.
Her seferinde yanlış söylüyor.
-Bir içki lazım. -Kızlar nereye kayboldu?
Eğilin.
Kapıyı tut George.
Seni tek parça hâlinde bırakmışlar.
Sabah rektörle konuşacaklar.
Senden ne haber?
Cambridge hınzırları, Gilson'la Wiseman
çoktan serbest kaldılar.
Ben o kadar şanslı değildim.
Sanırım yarın rektörün odasına birlikte gideceğiz.
-Nutukla ölüm. -Özür dilerim Geoff.
-Hayır, senin suçun değil. -Benim suçum.
O şekilde davranmasaydım şimdi güzel Mary'nin kollarında olacaktın.
Yapma. Ona ilgi gösterdiğim anda
erkek arkadaşını anlatmaya başladı.
Wiseman batırana dek iyi gidiyordum.
Bayan Edith Bratt
Rektör cidden anneme mektup yazıyordu.
Artık şair olma şansım kaldı mı?
Aklını yitirecek. Eh, buraya kadarmış.
Geoffrey kariyerini kaybetti. Sana ne ceza verdi Tolkien?
Üniversiteden atıldım.
Şaka mı yapıyorsun?
Otobüste piknik yaptık diye seni okuldan atamazlar.
Asıl sebep otobüs değildi.
Notlarım yetmiyor.
Rektöre göre klasiklere yeteneğim yokmuş,
Antik Yunan'a duyduğum ilgi de geçici bir hevesmiş.
Bursumu kaybedeceğim.
Bu atıldığın anlamına gelmiyor.
Elbette gelmiyor. Amma salağım.
Annem Monte Carlo'dan dönünce
bir çek daha yazmasını isterim.
Peki ne yapacaksın?
Bursum dönem sonu bitiyor.
Sonra eğitim masrafımı karşılamak zorundayım.
Bu da imkânsız olduğuna göre çalışmaya başlarım herhâlde.
Ne iş yapacaksın?
Birmingham'a dönüp fırında çalışırım.
Ya da cüzdanlarını sallayarak gelen sizin gibi
zengin budalalara ayakkabı yaparım.
Bir çift yeni Oxford ayakkabı hiç fena olmaz.
Şaka bir yana,
hepimizden daha yeteneklisin.
Dürüst olmam gerekirse
bazen bu yüzden senden nefret ettim.
Ama içimizde
atılması gereken son kişi sensin.
O hâlde yarın son maçımız.
Seni ezip geçmeyi özleyeceğiz.
Abartmayın.
Wiseman, durdur onu!
-İyi oynadın Tolkien. -Teşekkürler.
Güzel maçtı beyler.
-Harika bir koşuydu. -İyi oynadın sersem.
Hiç fena değildin Tollers.
Pardon, maç kaç kaç bitti?
İyi oynadınız beyler.
Merhaba anne.
-İyi oynadın Geoffrey. -Geldiğin için sağ ol.
-Hâlâ yemek yiyor muyuz? -Evet. Saat yedide.
Baban da yemekte olacak.
Affedersiniz Bayan Smith.
Çok kısa konuşabilir miyiz?
Dinliyorum.
Geoffrey ve şu rektör meselesiyle ilgili.
Kötü bir yanlış anlaşılma oldu.
Bunu konuşmak istemiyorum, kusura bakma.
O gece olanlardan ben sorumluyum
ve emin olun, cezamı fazlasıyla aldım.
Lütfen Geoffrey'ye yüklenmeyin.
Tanıdığım en gayretli ve kibar insanlardan birisi o.
Sizi gururlandırmak için çok uğraşıyor.
Olağanüstü yetenekleri var.
Uygunsuz konuştuğumun...
-Sorumlusu sen miydin? -Evet, okuldan atıldım.
Artık oğlunuzu etkileyeceğimden de korkmayın.
Peki...
Hangi yeteneklerden bahsediyorsun?
O bir şair.
Eserleri okul dergilerinde yayımlandı.
Bunu söyledim diye beni öldürecek ama iyi yazıyor.
İyi günler.
Bay Tolkien?
-Size geldi. -Teşekkürler.
Öğrenciler, çimlere basmayın!
Saat kaç, haberin var mı?
Seni aptal bunak herif!
Wright, senin öğrencilerinden birisi mi?
Hiç sanmıyorum.
Seni aptal bunak...
Çekil çimlerden!
Selam olsun sana Earendel...
İnsana gönderilmiş en parlak melek.
Ronald. Ronald, kalk.
Kalk. Benim. Uyan.
-Uyanığım. -Bütün okulu uyandırdın.
Beni iki kez atamazlar ya, ha?
-Kendini topla. -Değil mi?
Geoff, otursana.
Bir içki iç. Viski harika.
İçki istemiyorum. Kendine gel John.
Düğüne gelmek ister misin?
Ne?
-Çok güzel, İngiliz... -John...
-...yaz düğünü. -Hiç mantıklı konuşmuyorsun.
-Edith. -Tebrikler.
Evet, bana mektup yazmış. O...
Nişanlanmış. Evleniyormuş.
John, bu büyük talihsizlik.
Kusura bakma. Biraz altüst oldum.
-Merak etme. -Üzgünüm Geoff.
Tamam.
Merak etme.
Yanındayım.
Eskrimciler, selam verin!
Kendini nasıl hissediyorsun?
Kesinlikle muhteşem.
Şahane.
Buraya gelmekle ne iyi etmişiz, sağ ol.
Her ne sebepten olursa olsun,
duygularına karşılık veremeyen birini sevmek
acı verir.
Ama şairleri dinlersen
belki de o aşkın bir güzelliği vardır.
Yanar. Pasparlaktır.
Gerçeklikten ya da fazla kullanılmaktan hiç lekelenmemiştir.
Hâlâ ilk günkü gibi
duru ve coşkuludur.
Bu da çok güzel bir şey...
...bence.
En azından inandığım bu.
Abuk subuk konuşan birisi daha.
Gotçaya Giriş'i nasıl buldun?
Fena değil. Ön söz oldukça iyi yazılmış.
Dilin kendiyle ilgili pek bir şey yok.
-Ne yazık. -Evet.
-Dün gece avluda... -Tüh. Demek siz de oradaydınız.
...alışık olmadığım bir dil duydum.
Elbette, ta Chiltern Tepeleri'ne kadar
Oxfordshire'ın büyük kısmı da duydu.
-Zilzurna sarhoştum. -Buna hiç şüphem yok.
Deli saçması şeylerdi.
Periler için icat ettiğim bir dil.
Sanki biraz Fince duydum.
Evet. Finceden epey çaldım.
-Çalmadın. -Hayır.
Diller çalmaz.
-Doğru. -Etkilenirler.
Pardon, adınız neydi? Ben...
Adım Tolkien. Ronald. Exeter Kolejinden.
Affedersiniz.
Çocuk işaret eder ve bir kelime öğrenir.
Ağaç.
Sonra o ağacı diğer ağaçlardan ayırmayı öğrenir.
Ağacın tam adını öğrenir.
Ağacın altında oynar. Etrafında dans eder.
Dallarının altında gölge bulmak ya da korunmak için durur.
Ağacın altında öpüşür, uyur,
evlenir.
Savaşa giderken ağacın yanından uygun adım yürür,
eve dönerken ise topallayarak.
Bu ağaçta kral saklanır derler.
Kabuğunun altında bir ruh yaşıyor olabilir.
Kendine özgü yaprakları
sahiplerinin mezarlarına ve anıtlarına kazınır.
Kerestesinden, atalarını istiladan kurtarmış
kalyonlar yapılmış olabilir.
Ve tüm bunları,
geneli ve özeli,
ulusalı ve kişiseli,
hepsini bilir ve hisseder.
Bir şekilde, sessizce de olsa,
tüm bunları tek bir sesle çağırır.
Meşe.
Sakson bir kelime. Proto-Cermence.
Eski Norveççe kökenli. Eik.
Dil hiçbir zaman saçma değildir.
Dil, anlamdır.
Tarih. Katmanlar üst üste biner.
Anlamı olmayan bir kelime nedir ki?
Sadece sestir.
Eskiden biri daha bana bunu söylemişti.
Eminim çok daha öz anlatmıştır.
Kütüphanede bir iki Gotça orijinal metin var.
Bir göz atmalısın.
Ama öylece girip orijinal eserleri isteyemem.
Onlara seni Profesör Wright'ın yolladığını söyle.
GOTÇAYA GİRİŞ yazan PROFESÖR JOSEPH WRIGHT
Umurumda olmazdı.
Mevzu o değil. Muhtemelen Gotça dilinin
en büyük filoloğu o.
Belki de gururu okşanmıştır.
Elbette okşandı.
O kitap 1500 yıldır kütüphaneden çıkmıyor.
Aslında ben geçen hafta çıkardım.
-Nasıl buldun? -Tollers'a sürpriz olsun.
Bitirmez ki. Yazarını bilmiyor.
Lütfen, sessiz olun! Komik değil.
Beni dinle Tolkien, seni budala.
Bu senin için bir fırsat, anlasana.
Profesör seni yatay geçişe teşvik etmiş.
-Neden bahsediyorsun? -Onun dersini alman için.
-Pardon. -Doğru diyor.
Elimi kolumu sallayarak filoloji bölümüne geçemem.
Nedenmiş?
Her şeyden önce bursum yok.
Ne yani, filoloji bölümü
burs vermiyor mu?
Hem de diller konusunda bir dâhiye.
Ne salaksın.
Profesör!
-Pardon Profesör Wright. -Efendim?
Şu meşeyi düşünüyordum, neleri sembolize ettiğini.
Muhafız ağaç, değişimin habercisi.
Ne enteresan. Arborikültür öğrencisi misin?
Hayır. Klasikleri okuyorum. Ama istediğim...
Sizi bu yüzden durdurdum, sınıfınıza geçmek istiyorum.
-Filoloji okumaya. -Benim sınıfıma mı?
Evet. Ben Tolkien. Ronald Tolkien.
Pencerenizin altında bozuk bir Finceyle
müstehcen şeyler haykırmıştım.
Bu vasıfla mı sınıfıma geçeceksin?
Bu sıra dışı bir talep, farkındayım ama asıl tutkumu idrak ettim,
hayatım boyunca üzerinde çalıştığım...
Samimi konuşabilir miyim?
Ne kadar sevineceğimi tahmin bile edemezsin.
Bursa ihtiyacım var.
Sizinle filoloji okumak için burs lazım.
Layık olduğumu kanıtlamak için yapmayacağım şey yok.
-Sahiden mi? -Evet.
Hayır.
-Hayır mı? -Hayır.
Hayır, çünkü sizi rahat bırakırsam
sizden öğrenme ayrıcalığından mahrum kalırım,
bu da benim için
oldukça gergin geçen bu aranın amacına ters düşer.
-Tolkien. -Evet.
-Cermen kökenli. -Galiba öyle.
Anglo-Sakson olabilir.
-Aynen. -Tollkühn.
Sanırım bu kelimeyi
kendi başına tercüme edebilirsin.
Deliduman.
-Profesör Wright... -Sınıfım dolu Bay Tolkien.
Eski İngilizceyi en az senin kadar
hızlı ve başarılı çevirebilecek
ve iki dönemdir kendilerini kanıtlamış öğrencilerle.
İyi günler.
Helheimr.
Profesör.
Çocukluğumdan beri dillere karşı büyük ilgi duyarım.
Takıntı derecesinde. Kendi dillerimi yarattım.
Baştan sona. Bakın.
Bunlar... Hepsi.
Breost-hord'umdan. Kalbimden.
Yüreğimin hazinesi.
Ya çizimler?
Hikâyeler yazdım. Efsaneler.
Neticede dil neye yarar?
Mesele sadece cisimlere isim takmak değil.
Dil, bir kültürün, bir halkın can damarıdır.
-Kesinlikle. -Aynen.
Gawain'deki İskandinav etkiler üzerine
beş bin kelimelik bir inceleme yazabilir misin?
Elbette. Ne zamana istersiniz?
Bu akşama.
Orta Diyar.
"İki kardeş de savaşçıları topladı.
Aile fertlerine, ihtiyaç anında
orada kalmalarını ve zayıflık göstermeden
silahlarını kullanmalarını tembih ettiler."
Şiirin ritimlerini takip ediş tarzın,
gösterdiğin hassasiyet...
İtiraf etmem gerekir ki Bay Tolkien,
senin gibi birisini hiç görmedim.
Hiç.
"Byrthwold seslendi..."
"Byrthwold seslendi kalkanını savururken..."
Savaş! Savaş! İngiltere savaşa girdi!
Almanya Belçika'yı işgal etti!
"En cesur savaşçılarına talimat verdi.
Gücümüz azaldıkça...
...cesaretimiz daha sert
yüreğimiz daha azimli, coşkumuz daha engin olmalı.
Efendimiz paramparça yerde yatıyor,
iyi bir adam, toz toprak içinde."
KRALINIZIN VE MEMLEKETİNİZİN SİZE İHTİYACI VAR
SAVAŞ BİTENE DEK ASKERE YAZILIN
ELİ SİLAH TUTAN HER ERKEK ASKERE YAZILSIN
Bayan Edith Bratt
FOLKESTONE, İNGİLTERE
Al Chris.
Hanımlar ve beyler, Robert Gilson.
Gilson!
Beni dansa davet etmeyecek misin?
Bahis mi kaybettin?
Üç kişi imrenerek beni süzdü bile.
Herhâlde seni Kayser sandılar.
Bu ne yahu? Savaşta mıyız, çay partisinde mi?
-Gilson, o bıyık yakıyor. -Sağ ol.
-Sana bir içki lazım delikanlı. -Kesinlikle.
-Sanırım herkes burada Tolkien. -Evet.
Kadeh kaldıralım mı?
Avrupa'nın dört bir yanında yapacağımız tüm ÇKBT toplantılarının şerefine.
Şerefe beyler.
-Beyler! Foto? -Neden olmasın.
Gözler ufukta Tolkien.
Çekiyorum!
Helheimr!
Fransız bir garson kızın
İngiliz bir kahramana âşık olduğu bir oyun yazdım.
Garson kızı oynamak istiyorsan tıraş ol.
-Şerefe. İçmeye devam. -Bir tane daha?
Bahse girerim, ilk Wiseman uyur.
-Girelim. Viski? -Havadan para kazanacağım.
Bol şans Ronald.
Onu ben alayım.
Gemiyi bekletmeye çalışırım.
-Kardeşin nasıl? -İyi.
Şu anda Fransa'da.
Ya sen? Müziğin nasıl?
Piyano dersleri veriyorum. Genellikle küçük kızlara.
Pek iyi değil yani.
Nişanlanmışsın.
Çok nazik birisi.
Çok düşünceli. Çok iyi bir insan, sahiden.
-Sana söylemek istediğim bir şey var. -Ronald.
Hayatımın hatasını yaptım,
seni düşünmediğim bir gün, bir saniye bile...
Her daim aklımdaydın.
Sen tanıdığım en muhteşem insansın.
Cesursun, beceriklisin, yeteneklisin
gururlusun,
ki o gururun dillere destan,
akıllısın, coşkulusun,
kelimenin tam anlamıyla hayat dolusun.
Her türlü mutluluğa layıksın.
Hayır. Onu demek istemedim.
Layık olduğun şey mutluluk değil...
Kastettiğim şey...
Çok daha fazlasına layıksın.
Sihirli bir hayata.
Şu mu?
Ascanius.
Hikâyelerinden bir şeyin adı gibi.
Evet. "Ascanius krallığının zavallı yurttaşlarına acıyın."
Neden acıyalım?
Berbat tarihleri ve utançları için.
Pişmanlıkları için.
Kendilerini affetmeliler.
Affedemezler.
Lancashire Birliği, Ascanius'a!
Gitme vakti...
Görüştüğümüze çok sevindim.
Hoşça kal ufaklık.
Edith.
-Seni seviyorum. -Seni seviyorum.
-Seni çok seviyorum. -Biliyorum.
Kendime engel olamadım.
Biliyorum. Ben de.
Gitmem gerek.
-Hayatta kal. -Tamam.
Ve bana dön.
Hayatta kal ve bana geri dön.
Komutanım, onları buldum. Kalkın!
-19. Lancashire Birliği'ni buldum. -Geoff.
Kalkmalısınız.
Dostunuzu bulalım. Çok yakınız.
Ateş!
Çık yukarı!
Süngü tak!
-Yapamıyorum. -Hadi asker. Yürü!
Geoffrey!
-Bu taraftan! Çabuk! -Durmak yok asker!
Geoffrey!
Geoffrey Bache Smith nerede? Teğmen Geoffrey Bache Smith?
Bache Smith burada, yukarı çıktı.
-Hayır! -Evet. Üzgünüm.
-Geoffrey! -Yaralılar için durmayın.
Geoffrey!
-Ne yapıyorsunuz? Durun! -Peşimden gelme.
Yukarı çıkın askerler!
Geoff!
Geoffrey!
Yavaşlamayın!
Geoff!
Ronald!
Geoff!
Ronald!
Geoffrey!
Ronald!
Geoff!
Ne?
Ronald!
Geoff!
Ronald!
Geoff!
Geoffrey!
Gaz!
Maskenizi takın!
Gaz!
Merhaba.
Oturmaya çalışma.
Çok uzun zamandır uyuyorsun.
Siper humması olmuştun ama iyileştin.
Eve döndün.
Onu bulmaya çalıştım.
Kimi?
Geoffrey'yi, ben...
Sesini duydum...
Sesi geliyordu.
Geoffrey... Öldü.
-Haftalar önce. -Ne?
Hayır.
Robert Gilson... Vuruldu.
O da öldü.
Robbie ve Geoffrey.
Üzgünüm.
Ron, çok üzgünüm.
Ama sen iyisin. Yurda döndün. Her şey...
Her şey yoluna girecek. İnan bana.
Her öğleden sonra annelerle ve dullarlayım.
Onlara ne diyebilirim?
Oğlunuz tüm savaşları bitirecek savaşta öldü mü diyeyim?
Ne diyorsun hakikaten?
Kelimeler kifayetsiz. En azından modern kelimeler öyle.
Ayin kelamı ediyorum.
Sanırım mesafe insana bir rahatlık veriyor. Antik sözler.
Hastalığın boyunca Bayan Bratt
yanı başından hiç ayrılmadı.
Bir kere bile.
Onun peşinde koşmakta haklıymışsın.
Sağ ol.
Bu, bayağı dolambaçlı bir yol izledikten sonra sana ulaştı.
Sanırım son günlerinde yazdı.
Sevgili John Ronald,
Bu akşam ölürsem ÇKBT'nin diğer üyelerinin
hâlâ hayatta olduğunu bilmekten teselli duyarak öleceğim,
hayallerimi ve hepimizin fikirlerini duyuracaklar diye.
Bir üyesinin ölümüyle
ÇKBT'nin dağılmayacağına eminim.
Ölüm bizi buruk ve çaresiz bireylere dönüştürebilir
ama ölümsüz dörtlüyü birbirinden ayıramaz.
Canım kardeşim John Ronald, Tanrı seni korusun.
Umarım ben göçtükten sonra
zamanında söyleyemediklerimi sen söylersin.
OXFORD, YILLAR SONRA
-İyi akşamlar Profesör Tolkien. -İyi akşamlar efendim.
Dışarıda ne yapıyorsun?
Bugün çocuklarla reçelli kek yedik.
Michael istedi.
John'la çalışma odanın önüne bir tepsi bıraktılar.
Umarım yemişsindir.
Özür dilerim, ben...
Özür dilerim.
Edith, çok zor bir gündü. Yazdığım hiçbir şey...
-Eskiden keyif için yazardın. -Biliyorum...
-Bir tutkuydu. -Biliyorum... çok anlamsız.
Lütfen ne yapmak istediğine karar ver
ya da tamamıyla vazgeç bu sevdadan.
Bay Tolkien?
Bayan Smith.
Sizi görmek çok güzel. Geldiğiniz için teşekkürler.
Robert Gilson, King Edward Okulu'nun müdürünün oğluydu.
Doğru.
Sanırım üvey annesini hatırlıyorum.
Ya Christopher Wiseman?
O eve döndü.
Gerçi maalesef...
Bazılarımızın yaraları gözle görülen cinsten değil.
Kardeşim üç oğlunu kaybetti, ben iki oğlumu kaybettim.
Hepsi de aynı haftada.
Başınız sağ olsun.
Burada mı otururdunuz?
Evet.
Çok sıcak bir ortam.
Beni buraya getirdiğin için sağ ol.
Hepinizi burada hayal edebiliyorum.
Hepinizi.
Gözümde canlanıyor.
Çok güzel zamanlar olsa gerek.
Geoffrey burada otururdu.
Düşünüyordum da, izniniz olursa,
belki onun şiirlerini kitaplaştırabiliriz.
Şiirlerini mi?
Bence çok yetenekliydi.
İnsanların onu tanımasını isterim.
Belki ön sözünü de ben yazarım diye düşündüm.
Bilemedim, ben...
Sanırım bunu istemezdim Bay Tolkien.
Çok iyi bir şairdi. Bence şiirleri basılmalı.
Eskiden şiir severdim.
Bazen merak ederdim, Geoffrey bunu benden mi...
Kusura bakma, kimseye bir faydası olacağını düşünmüyorum.
Son derece faydası olacak.
Lütfen bana inanın.
Geoffrey'yi daha çok tanımak isterdim.
Mutlu muydu?
Lütfen, söyle.
Aşkı bulabildi mi?
King Edward'a geldiğimde öksüzdüm.
Ama daha biz arkadaş olmadan önce bile...
...Geoffrey kibardı.
Candandı.
Sanırım tanıdığım
tüm insanlar içinde,
sevmenin ve sevilmenin
ne demek olduğunu...
...en iyi anlayan insandı. Hakikaten...
Bu yüzden bu önemli.
Kusura bakmayın ama kitabın ne faydası olacak diyorsunuz ya,
veya şairlerin, yazarların...
...veya sanatımızın.
Daha gerekli bir şey düşünemiyorum.
Özellikle de böyle bir dönemde. Özellikle şimdi.
Ön sözü olması iyi olur.
Sağ olun.
Annem bize ağaçları öptürürdü, hatırlar mısın?
-Onların konuşmasını dinlerdik. -Nasıl bir kara büyüydü o?
Hadi sizi vahşiler. Buraya gelin.
-Kim ağaçlarla konuşmak istiyor? -Hey, beni bekle.
-Ne düşünüyorsun? -Adın ne?
Biz korkunç değiliz. Korkma.
Çocuklar, yardımınız lazım. Benim için bir şey yapar mısınız?
-Ödev mi? -Düzgün yaparsam değil.
-Bir hikâye dinlemenizi istiyorum. -Ne hikâyesi?
-İyi bir hikâye mi? -Umarım.
-Uzun mu? -Son derece uzun.
Başladı mı?
Evet, bence...
Sanırım burada başlamıştı.
Konusu ne?
Yolculuklar. Maceralar.
Sihir, elbette.
Hazine.
Ve aşk.
Galiba içinde her şey var. Tanımlaması zor. Sanırım...
Sanırım bir ölçüde bir arayış hikâyesi.
Kendimizi kanıtlamak için çıktığımız yolculukların.
Cesaretin.
Yoldaşlığın.
Bir yoldaşlık hikâyesi.
Dostluk.
-Senin gibi küçük insanların. -Ben küçük değilim!
Öyle değil. Boyut olarak küçük. Karakter olarak değil.
Büyücüler de var.
-Büyücüler mi? -Aynen.
Dağlar, ejderhalar, yolculuklar...
Christopher, onlarla düşüp bir yerini kırarsan
seni hastaneye götürmem, ona göre.
Yerde bir delikte,
yaşardı bir
Hobbit.
THE HOBBIT'İN 1937'DE BASILMASIYLA TOLKIEN'İ DÜNYANIN EN BÜYÜK
FANTEZİ YAZARLARINDAN BİRİ YAPACAK KARİYERİ BAŞLAMIŞ OLDU.
ROBERT QUILTER GILSON VE GEOFFREY BACHE SMITH
1916'DAKİ SOMME MUHAREBESİ'NDE HAYATLARINI KAYBETTİ.
GEOFFREY'NİN ANNESİ OĞLUNUN ŞİİRLERİNİ BAHAR HASADI ADLI BİR KOLEKSİYONDA
TOLKIEN'İN ÖN SÖZÜYLE YAYINLADI.
CHRISTOPHER WISEMAN SAVAŞTAN SONRA ÇOK AZ BESTE YAPTI.
1987 YILINA KADAR YAŞADI.
HER NE KADAR DOSTLUKLARI ESKİSİ GİBİ OLMASA DA
JOHN RONALD ÜÇÜNCÜ ÇOCUĞUNA 'CHRISTOPHER' ADINI VERDİ.
JOHN RONALD REUEL TOLKIEN, EDITH'TEN İKİ SENE SONRA,
1973'TE HAYATA GÖZLERİNİ YUMDU.
ÇİFTİN DÖRT ÇOCUĞU VARDI.
ORTAK MEZAR TAŞLARINDA TOLKIEN'İN MİTOLOJİSİNDEN
ELFÇE İKİ İSİM YAZAR,
BİRİ BİR ELF PRENSESİNİN İSMİ,
DİĞERİ DE ONA ÂŞIK OLAN ÖLÜMLÜ BİR ADAMIN.
Çeviren: Berkcan Navarro, Deluxe